Trądzik jest jedną z tych rzeczy, jakie na pewno zapamiętamy na długo z lat szkolnych. Czyż to właśnie nie on wprawiał nas w zakłopotanie gdy wyskoczyły nam pierwsze krosty, które nieudolnie staraliśmy się usunąć za pomocą wszelkich dostępnych na rynku preparatów mających zwalczyć tą chorobę wieku młodzieńczego? Niejeden z nas zastanawiał się wielokrotnie, czy tradzik może w ogóle zostać wyleczony, czy też zostanie na naszych twarzach zawsze i już zawsze będzie od nas odpychał płeć przeciwną. Osoby chorujące na trądzik często mają obniżoną ocenę własnej wartości, są nerwowe, łatwo popaść mogą nawet w depresję jeżeli ich rówieśnicy będą im często dokuczać na punkcie wyglądu. Na rynku znaleźć możemy różne kosmetyki na trądzik, które powinny nam pomóc w zwalczeniu tak bardzo przeszkadzających nam wysypów krost na twarzy i nie tylko.  Aptece ponadto znaleźć możemy całą gamę produktów, takich jak krem na trądzik, czy maseczki na trądzik.

Trądzików jednak wbrew opinii przeciętnego człowieka jest więcej rodzajów niż tylko ten jeden, trądzik młodzieńczy. Wyróżniamy także na przykład trądzik różowaty, który niemal skrajnie różni się od zwykłego trądziku młodzieńczego. Trądzik różowaty jest schorzeniem skórnym, które objawia się nie u osób młodych w okresie dojrzewania, lecz u osób raczej dojrzałych, w dużej przewadze kobiet. Trądzik różowaty jest schorzeniem o wiele poważniejszym niż trądzik młodzieńczy. Leczy się go raczej długo i żmudnie, a żeby dojść do pewnych wyników w tym, trzeba się mocno przyłożyć i uzbroić w cierpliwość. Konieczna jest odporność psychiczna, gdyż takie długotrwałe leczenie może zniechęcić nas już w samych początkach. Objawami tego typu trądziku jest pojawianie się czerwonawych zmian na skórze w postaci zarówno zwykłych krost, jak i grudek, czy też zarumienienia. Objawy te mają miejsce przede wszystkim po pewnym wysiłku fizycznym lub psychicznym.

Osoby, które cierpią na tę chorobę powinny więc bardzo się oszczędzać i starać się, aby nie narażać się na zbyt mocne bodźce psychiczne, czy też fizyczne. Objawy depresji z powodu tej choroby będą więc tylko zaostrzać objawy, a nie je pomniejszać, więc faktyczne uzbrojenie się w cierpliwość i przyłożenie do walki z chorobą są tutaj nie tyle gwarancją, co czymś niezbędnym, jeśli chce się osiągnąć sukces i chorobę pokonać. Choroba ta trudna jest do wyleczenia głównie z tego względu, że ma podłoże łojotokowe, tak jak na przykład łojotokowe zapalenie skóry. Dodatkowo, zaniedbana choroba prawie na pewno doprowadzi nas do zapalenia spojówek, a więc starajmy się leczyć trądzik różowaty tak szybko, jak to tylko możliwe, aby ewentualnych komplikacji było jak najmniej. Trądzik młodzieńczy jest czymś zgoła innym niż wspomniany i opisany powyżej trądzik różowaty. Powstawanie trądziku młodzieńczego zaczyna się w gruczołach łojowych. Gruczoły te zaczynają źle pracować za sprawą zbyt silnego wydzielania hormonów. Silne wydzielanie hormonów jest czymś normalnym w wieku pokwitania, toteż i trądzik nie jest widokiem rzadkim w liceach czy gimnazjach. Pryszcze, jak potocznie mówi się o wypryskach skórnych towarzyszących trądzikowi młodzieńczemu są niczym innym, jak nagromadzeniem niepotrzebnie wyprodukowanych zbędnych ilości łoju w gruczołach łojowych. Łój zgromadzony w gruczołach oraz zrogowaciały naskórek prowadzą do powstawania pryszczy, które są bolesne i wyglądają nieestetycznie. Są to po prostu duże krosty, często z żółtymi „łepkami”, w których ów łój się nagromadził. Często po trądziku młodzieńczym pozostają blizny, jednak jest to choroba uleczalna.